maSpecial, maTravel

สิ่งนี้มีที่บ้านท่าน (ผู้นำ)

story-of-north-korea

หลายคนตั้งคำถามมากมายเกี่ยวกับดินแดนโสมแดง เพราะจากสื่อต่างๆ ที่นำเสนอให้เราได้เห็นอย่างที่ทุกคนรู้ ไม่ว่าจะเป็น บ้านเมืองเขามีคนอยู่จริงๆ เหรอ ประชาชนไม่มีความสุขกันเลยใช่มั้ย ที่นั่นเขากินอะไร  และใช้ชีวิตกันยังไง

 

เมื่อต้นเดือนกันยายนที่ผ่านมา เรามีโอกาส — อันนี้จะเรียกว่าโอกาสหรือเปล่าก็ไม่รู้ — ได้ไปประเทศเกาหลีเหนือ ประเทศที่เราคิดว่าน่าจะเป็นหนึ่งในประเทศที่นักเดินทางหลายคน และน่าจะเป็นประเทศที่นักเดินทางที่ชอบเส้นทางพิลึกๆ อยากไปสักครั้งหนึ่งในชีวิต

 

ก่อนอ่านเรื่องราวสั้นๆ ข้างล่างนี้ ขอหมายเหตุไว้ก่อน (กันเกิดมาม่า) ว่า…

เรื่องเล่าเหล่านี้ เป็นเรื่องที่เราเห็น ได้ยิน ได้สัมผัส และได้ฟังมาเท่านั้น

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เพราะบางเรื่องอาจเป็นผักชีโรยหน้า (ด้วยความเคารพ) และบางเรื่องอาจเป็นเรื่องจริง (ด้วยความทึ่ง)

 

1. ชื่อเรียกที่ถูกต้องของประเทศเกาหลีเหนือคือ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี หรือภาษาอังกฤษคือ   Democratic People’s Republic of Korea หรือเรียกสั้นๆ ว่า DPRK เมืองหลวงคือพยองยัง หรือคนไทยนิยมเรียกว่า เปียงยาง นั่นเอง

North Korea

2. สายการบินที่สามารถทำการบินเข้าสู่เขตน่านฟ้าของเกาหลีเหนือได้คือ สายการบินแอร์ไชน่า สายการบินประจำชาติจีน และสายการบินแอร์โครยอ สายการบินประจำชาติเกาหลีเหนือ โดยเราต้องไปต่อเครื่องที่สนามบินปักกิ่ง ใช้เวลาเดินทางจากปักกิ่งไปเปียงยางประมาณหนึ่งชั่วโมงครึ่ง เคยไปแอบดูเว็บไซต์ flightradar24.com น่านฟ้าเกาหลีเหนือสงบเสงี่ยมเงียบเชียบดีมากเลยนะ

3. ค่าเงินของเกาหลีเหนือไม่มีในตลาด ดังนั้นเราจึงไม่สามารถตีเป็นเงินไทยได้ อีกอย่างไม่อนุญาตนักท่องเที่ยวใช้เงินวอนเกาหลีเหนือ ต้องแลกเป็นเงินหยวน เงินยูโร หรือเงินดอลลาร์สหรัฐ และไม่สามารถซื้อของตามท้องถนนได้ ซื้อได้เฉพาะที่ที่นักท่องเที่ยวได้รับอนุญาต เช่น ร้านค้าในโรงแรม ร้านขายของที่ระลึกตามสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ เป็นต้น ถ้าถามว่า เราแอบให้ไกด์ซื้อให้ไม่ได้เหรอ ได้น่ะได้ แต่เขาไม่ทำกันนะ ผิดกฎหมาย

 

North Korea-02

4. 80% ของหนังสือในร้านหนังสือที่โรงแรม Pyongyang Koryo Hotel (ซึ่งเป็นโรงแรมที่เราเข้าพัก) มีแต่หนังสือที่เกี่ยวข้องกับผู้นำทั้งสามคน คิมอิลซอง (คนปู่) คิมจองอิล (คนพ่อ) และคิมจองอึน (คนลูก – คนปัจจุบัน) ส่วนที่เหลืออีก 20% เป็นหนังสือเกี่ยวกับนิทานสอนเด็ก หนังสือภาษา สมุดแสตมป์ หนังสือภาพสถานที่ท่องเที่ยว  มีหนังสือพิมพ์ The Pyongyang Times ภาษาอังกฤษ ซึ่งจะวางขายทุกวันเสาร์ ราคา 50 บาทไทย ราคาหนังสืออยู่ที่ประมาณ 23 หยวนขึ้นไป หรือร้อยกว่าบาท ไม่แพงมาก ว่ากันว่าหากหนังสือพิมพ์ฉบับใดมีหน้าท่านผู้นำ ห้ามพับหน้าหรือตัวท่านเด็ดขาด

 

pic-03

pic-04

5. เด็กนักเรียนที่นี่จะแต่งตัวยังไงก็ได้ ยกเว้นกระโปรง กางเกง และผ้าพันคอ ที่มีเครื่องแบบมาให้ ซึ่งเสื้อนักเรียนมีสามสีให้เลือกคือ สีขาว สีฟ้า อีกสีจำไม่ได้ (ต้องขออภัย) ใส่วันไหนก็แล้วแต่ตามสะดวก นอกนั้นที่เหลือจะถุงน่องลายผึ้งแบบนางเอก Me Before You ไม่มีลาย สีเรียบๆ แบบมินิมอล จะสั้นเท่าตาตุ่ม จะยาวเหนือเข่าแบบสามสาวทีสเกิร์ตก็ได้ และจะสวมส้นสูงหรือผ้าใบก็ได้เช่นกัน

 

pic-05

pic-06

6. บ้านคนส่วนใหญ่เน้นไปที่ฟังก์ชั่นการใช้งานมากกว่าความสวยงาม จะสวยก็แค่การเลือกใช้สีซึ่งมีไม่กี่สีเท่านั้น เช่น ชมพู ส้ม เขียว ไม่ก็ปูนเปลือย หน้าต่างมีความเท่ากันทุกบล็อก ทุกกระเบียดนิ้วเป๊ะๆ เห็นเงียบๆ ร้างๆ ไม่ใช่ไม่มีคนอยู่นะ มีคนอยู่หมด ซึ่งบ้านเหล่านี้ รัฐบาลเป็นคนสร้างให้ประชาชนของเขาอยู่ฟรี ไม่ต้องเสียเงิน เพราะบ้านคือหนึ่งในสวัสดิการที่รัฐฯ มีให้ประชาชน

7. เกาหลีเหนือไม่ใช้ Time Zone เดียวกับเกาหลีใต้ เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 2015เกาหลีเหนือได้ประกาศใช้เวลาใหม่คือ + 8.30 UTC ซึ่งจะช้ากว่าประเทศเกาหลีใต้ 30 นาที ง่ายๆ คือ เร็วกว่าประเทศไทย 1.30 ชั่วโมง

8. เกาหลีเหนือใช้ปีตามปฏิทินของตัวเองว่า จูเช่ (Juche) โดยปีจูเช่ที่ 1 เริ่มนับจากปีที่คิมอิลซุง (คนปู่) ซึ่งเป็นคนสร้างประเทศเกิด ปัจจุบันเกาหลีเหนืออยู่ในปีจูเช่ที่ 105 (ค.ศ.2016)

 

pic-07

9. ร้านขายของข้างทาง ไม่ว่าจะเป็นร้านอาหาร ร้านของกินเล่น ก็จะอยู่ในบ้านเล็กๆ คล้ายๆ บ้านน็อกดาวน์ ไม่มีหาบเร่ แผงลอยให้เห็น

 

pic-08

pic-09

pic-10

10. จากการพูดคุยกับล่ามซึ่งเป็นนักศึกษาของที่นี่ เธอบอกว่าภาษาเกาหลี (หมายถึงเกาหลีเหนือ) จะเป็นภาษาดั้งเดิมแท้ๆ ในขณะที่เกาหลีใต้นิยมใช้ทับศัพท์ซะมาก และเอาวัฒนธรรมตะวันตกเข้ามาเยอะเกินไป (อันนี้รู้ได้ไง ฮ่าๆๆ)  และเธอมักจะเคลมว่าประเทศตัวเองรักษาขนบธรรมเนียมดั้งเดิมเอาไว้ รวมไปถึงอาหารด้วย เพราะจากชื่อเรียกเมนูอาหาร ส่วนใหญ่ใช้ชื่อเดียวกัน เช่น แนงมยอนหรือหมี่เย็น (ซึ่งก็เคลมว่าหมี่เย็นต้องเกาหลีเหนือ) มันดูหรือเกี๊ยวน้ำ พิบิมบับหรือข้าวยำเกาหลี เป็นต้น แต่หน้าตาที่ออกมานั้นต่างกันมากเหมือนหนังคนละม้วน อาหารของเกาหลีเหนือจะซีดเซียวเหมือนอาหารคนป่วย ในขณะที่เกาหลีใต้มีสีสันสดใสมาก อร่อยกันไปคนละแบบ อันนี้ไม่ได้อวย แต่ให้คะแนนความอร่อยโทษฐานที่เคยไปลองกินมาแล้วทั้งสองประเทศ

 

pic-12

 

11. ที่นี่มีเลนจักรยานด้วย และคนส่วนมากเดินกันเก่งสุดๆ เดินเก่งเหมือนคนเกาหลีใต้เลย ต่างก็ตรงที่สาวๆ เกาหลีเหนือเดินด้วยรองเท้าส้นสูง ในขณะที่ฝั่งนั้นจะเดินด้วยรองเท้าผ้าใบ

12. ไกด์เกาหลีเหนือ พูดไทยได้บอกว่า ถ้าผู้หญิงสวยต้องเกาหลีเหนือ ถ้าผู้ชายหล่อต้องเกาหลีใต้ — จริงมั้ยต้องพิสูจน์กันเอง

13.  แม้เกาหลีเหนือจะอนุญาตให้นักท่องเที่ยวเอากล้องถ่ายรูป โทรศัพท์มือถือ หรืออุปกรณ์ดิจิทัลอื่นๆ เข้าประเทศได้แล้วก็ตาม (สมัยก่อน ต้องฝากโทรศัพท์มือถือไว้ที่สนามบิน วันบินกลับค่อยมารับคืน) แต่ก็มีบางสถานที่และคนบางกลุ่มที่เราไม่สามารถถ่ายรูปได้ เช่น พิพิธภัณฑ์ต่างๆ การแสดงกายกรรมเปียงยาง การแสดงอารีรัง และที่สำคัญ ทหาร

14. เท่าที่ได้เห็น คนเกาหลีเหนือทุกคนร้องเพลงเป็น และไม่ได้แค่ร้องเพลงเป็นเท่านั้น แต่ยังร้องเพราะด้วย ซึ่งเพลงส่วนใหญ่จะเป็นเพลงปลุกใจ ให้รักชาติ รักผู้นำ

pic-13

15. อนุสาวรีย์ก่อตั้งพรรคกรรมกร (Monument to Party Founding) เป็นสถานที่ซึ่งยกย่องฮีโร่ของประเทศเกาหลีเหนือ ประกอบด้วยกรรมกร (Worker) แทนด้วยฆ้อน ชาวนา (Farmer) แทนด้วยเคียว และปัญญาชน (Itellecturer) แทนด้วยพู่กัน

16. เกาหลีเหนือมีสนามกีฬาที่ใหญ่ที่สุดในโลก ชื่อ May Day Statdium

 

pic-14

pic-15

17. ภาพวาด งานศิลปะ สิ่งพิมพ์ และการใช้สี มีสไตล์ที่ชัดเจนมาก คือสีแบบฉูดฉาด ถ้ามองว่าน่ารักก็จะน่ารัก ถ้ามองว่าเชยก็จะเชยไปเลย

 

pic-16

pic-17

18. เบียร์ยี่ห้อแตดอง เป็นชื่อของแม่น้ำสำคัญในเปียงยาง รสชาตินุ่ม ไม่เปรี้ยวนัก กินแบบไม่ต้องใส่น้ำแข็งก็ได้ อ้อ ที่นี่มีลานเบียร์ด้วยนะ ตั้งอยู่ริมแม่น้ำแตดองเลย และแน่นอนว่าต้องมีสาวเชียร์เบียร์ค่ะ ยูนิฟอร์มตื่นตามาก ไม่ได้โป๊หรืออย่างไร แต่นึกว่านั่งนครชัยแอร์อยู่ต่างหาก

 

pic-11

19. ไอเท็มแฟชั่นชิ้นสำคัญของผู้หญิงที่นี่ที่ขาดไม่ได้ก็คือ รองเท้าส้นสูง และร่มที่มีดีเทล

20. ปิดท้ายด้วยเรื่องมั่นหน้าของพี่เขา คือไม่ว่าจะไปที่ไหน ถ้ามีแผนที่ เขาจะไม่เขียนแบ่งนะว่า เหนือเส้น 38 คือเกาหลีเหนือ และล่างเส้น 38 คือ เกาหลีใต้ แต่…เขาจะเขียนว่า KOREA

 

comments

0 Comments
Share

รัตตา ท่องโลก

บรรณาธิการ สำนักพิมพ์อมรินทร์แทรเวล ท่องโลกได้ทุกที่ รักหนังสือ กระดาษ คน ฤดูหนาว สถานที่ และแผนที่