maSpecial

‘ไข่กระทะ’ อาหารเช้าสุดอร่อยจากแดนอีสาน

%e2%80%98%e0%b9%84%e0%b8%82%e0%b9%88%e0%b8%81%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b8%97%e0%b8%b0%e2%80%99-%e0%b8%ad%e0%b8%b2%e0%b8%ab%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%80%e0%b8%8a%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%aa%e0%b8%b8%e0%b8%94%e0%b8%ad%e0%b8%a3%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b8%88%e0%b8%b2%e0%b8%81%e0%b9%81%e0%b8%94%e0%b8%99%e0%b8%ad%e0%b8%b5%e0%b8%aa%e0%b8%b2%e0%b8%99

ข้าวหนม


ฉันตักไข่กระทะสูตรพิเศษเข้าปากเป็นคำแรก … มันกลมกล่อมเกินกว่าจะเป็นอาหารเช้าจากเพิงที่ขายในตลาดสด หมูสับที่รวนมาเป็นเครื่องเคราไม่เค็มจนเกินไป หมูยอชิ้นหนา กับกุนเชียงเต็มคำ เพียงแค่ความพอใจกับสิ่งง่ายๆ ตรงหน้า ก็ทำให้เช้าชีวิตในวันเริ่มต้นศกใหม่มีความสุขแล้ว

พอถึงวันที่ ๑ มกราคม ของทุกปี สื่อทุกสำนักต้องนำเสนอกิจกรรมวันเริ่มปีของแต่ละประเทศทุกทีไป และประเทศที่ไม่เคยขาดเช็กชื่อเลย เห็นจะเป็นประเทศญี่ปุ่นกับกิจกรรมชมแสงอรุโณทัยแรกของปีหรือฮัตสึฮิ โน เดะ (Hatsuhi no de) ซึ่งชาวลูกพระอาทิตย์เชื่อกันว่า แสงแรกของปีนั้นมีพลังศักดิ์สิทธิ์ นิยมอธิษฐานให้ครอบครัวมีสุขภาพแข็งแรง

 

ถ้าไม่เกี่ยงว่าประเพณีฮัตสิฮิ โน เดะ เป็นประเพณีของต่างชาติ แล้วเอาอย่างบ้าง ก็เป็นความคิดที่ไม่เลว ในการลุกขึ้นมาสูดอากาศบริสุทธิ์ในยามเช้า เตรียมรับสิ่งใหม่ที่ดีงามกับศักราชใหม่ ว่าแต่เมืองไทยจะไปชมแสงแรกของปีที่ไหนกันดีล่ะ ถ้าเลือกกันไม่ถูก…งั้นฉันจะขอใช้สิทธิ์ที่เคยเป็นคนจังหวัดอุบลราชธานีมา ๙ ปี เสนอ ‘ผาชะนะได’

 

ผาชะนะได อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติผาแต้ม อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี เป็นสถานที่ที่เราจะได้เห็นแสงตะวันก่อนใครในประเทศไทยเลยละ การเดินทางมายังเมืองดอกบัวปัจจุบันนี้สะดวกขึ้นมากไม่ว่าจะโดยสายการบิน รถไฟ หรือพาหนะส่วนบุคคล

 

หลังจากเที่ยวชมสิ่งน่าสนใจต่างๆ ในตัวเมือง รวมถึงอ้อยอิ่งรื้อฟื้นความทรงจำวัยเยาว์กับเพื่อนๆ จนอิ่มใจ จึงได้ออกเดินทางสู่อำเภอโขงเจียมเอาตอนหลังเที่ยง ฉันเลือกใช้เส้นทางอำเภอวารินชำราบ-สว่างวีระวงส์-พิบูลมังสาหาร ใช้เวลาเพียงหนึ่งชั่วโมงเศษก็มาถึงหมุดหมายเอาตอนบ่ายคล้อย ก่อนจะไปตั้งหลักที่จุดชมวิว ‘แม่น้ำสองสี’

 

‘โขงสีปูน มูนสีคราม’ เป็นคำคล้องจองที่อธิบายจุดสังเกตบริเวณที่แม่น้ำโขงและแม่น้ำมูนมาบรรจบกันได้อย่างชัดเจน ลมแม่น้ำที่พัดมาต้องผิวเนื้อทำเอาฉันอดสยิวกายไม่ได้ ต้องกระชับผ้าคลุมไหล่ให้แน่นเข้า หลังมื้อค่ำฉันเข้านอนไวเป็นพิเศษ

 

…วันใหม่ ฉันตื่นตั้งแต่ตี ๓ ดาวประจำเมืองยังสุกสกาว แม้ฟ้าจะยังมืดแต่ตลาดเช้ากลับคึกคัก ทั้งคนมาซื้อและคนมาขาย ฉันหย่อนตัวลงนั่งที่ม้านั่งหินขัดของร้านไข่กระทะ

 

“ไข่กระทะที่หนึ่งเด้อเอื้อย” ฉันร้องบอก เมื่อแม่ค้าสาวเหลียวหน้าจากเตามองมา

 

ไม่นานไข่กระทะ ๑ ชุด ที่ประกอบด้วย ไข่กระทะ ขนมปังแบ๋งห์ หมี่ ปาเตสอดไส้ (Bánh mi Paté) และโอวัลติน ก็วางลงตรงหน้า

 

“ระวังกระทะฮ้อน” เธอเตือน

“เอ๊ะ! ไข่แตกบ่เอื้อย” ฉันอุทานอย่างเห็นแปลก เมื่อเห็นไข่ในกระทะใบจ้อย มาในลักษณะไข่เจียวแทนที่จะเป็นไข่ดาวอย่างทั่วไป

“เห็นเป็นผู้หญิงย่านสิคาว ก็เลยเฮ็ดอย่างสุกมาให้”

 

pic-01

ฉันอดยิ้มกับความปรารถนาดีนั้นไม่ได้ ก่อนจะตักไข่กระทะสูตรพิเศษเข้าปากเป็นคำแรก … มันกลมกล่อมเกินกว่าจะเป็นอาหารเช้าจากเพิงที่ขายในตลาดสด หมูสับที่รวนมาเป็นเครื่องเคราไม่เค็มจนเกินไป หมูยอชิ้นหนา กับกุนเชียงเต็มคำ เพียงแค่ความพอใจกับสิ่งง่ายๆ ตรงหน้า ก็ทำให้เช้าชีวิตในวันเริ่มต้นศกใหม่มีความสุขแล้ว

pic-02

เมื่อถึงคิวของขนมปังปาเตสอดไส้ฉันก็เริ่มจะตื้อๆ ยังพอมีเวลานั่งผึ่งพุงอีกนิดหน่อย แก้วโอวัลตินอุ่นอยู่ในมือ สมัยเด็กฉันชอบมองนมข้นหวานที่จมอยู่ก้นแก้ว ปัจจุบันความรู้สึกนั้นก็ไม่เปลี่ยนแปลง พิศดูสายสีขาวเวลาที่คนมันขึ้นมาจากก้นแก้วราวกับเป็นสิ่งมหัศจรรย์ ก่อนจะยกขึ้นดื่มรวดเดียว

pic-03

ย้อนไปในช่วงสงครามโลกครั้งที่ ๒ ชาวเวียดนามที่หลบหนีการปราบปรามจากกองกำลังฝรั่งเศสผ่านทางประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวเข้าสู่ภาคอีสาน กลายเป็นกลุ่มที่มีบทบาทสำคัญในการเผยแพร่วัฒนธรรมการรับประทานอาหารเวียดนามในภาคอีสาน

 

ซึ่งอาหารเวียดนามที่เรารับประทานกันทั่วไปนั้นเป็นอาหารเวียดนามต้นตำรับ แต่มีอาหารชนิดหนึ่งที่กำเนิดขึ้นในภาคอีสาน เป็นการผสมผสานระหว่างวัฒนธรรมตะวันตกและตะวันออกจนลงตัว ก็คือ ‘ไข่กระทะเมนูอาหารเช้ายอดนิยมที่ฉันเพิ่งจะอิ่มไปหมาดๆ นี่ละ

 

เนื่องจากว่าไม่พบเห็นการใช้กระทะแบนใบจ้อยมีหู ๒ ข้าง เป็นภาชนะใส่อาหารในเวียดนาม ทำให้สันนิษฐานว่า เมนูไข่กระทะอาจเกิดจากชาวเหวียต-เกี่ยว (ชาวเวียดนามที่อาศัยอยู่นอกประเทศแม่) ในภาคอีสานซึ่งได้นำวัฒนธรรมการบริโภคของชาวฝรั่งเศสในเวียดนามและลาวมาประยุกต์ ให้เราได้อิ่มอร่อยกัน ประยุกต์กันไปตามวัตถุดิบที่มีในแต่ละท้องถิ่น แต่หลักๆ ต้องมีไข่ หมูยอ และกุนเชียง

 

ผึ่งพุงจนได้ที่ก็ได้เวลาเดินทาง ฉันมาถึงจุดชมพระอาทิตย์ขึ้นทันเวลาตี ๕ พอดี เสียงพูดคุยจ้อกแจ้กเงียบลงราวกับนัดกันเมื่อเห็นประกายรำไร แสงสีทองค่อยๆ แผ่พ้นขอบเส้นโค้งครอบฟ้า ราวกับจะบอกว่าชีวิตเริ่มต้นใหม่ได้ทุกวัน ขอจงเรียนรู้ที่จะให้อภัยตนเอง…สวัสดีปีใหม่นะคะ

 


อ้างอิง

ธัญญาทิพย์ ศรีพนา. (2548). เหวียต เกี่ยว ในประเทศไทย กับความสัมพันธ์ไทยเวียดนาม. https://www.gotoknow.org/posts/503647. 28/12/2559.

ธัญญาทิพย์ ศรีพนา. (2555).         อาหารเวียดนามในอีสาน http://www.thaiworld.org/th/thailand_monitor/answer.php?question_id=1120. 28/12/2559.

มปป. ประเพณีปีใหม่ของคนญี่ปุ่น. https://www.wonderfulpackage.com/article/v/307/. 28/12/2559.

comments

0 Comments
Share

นัทธ์หทัย วนาเฉลิม

สำเร็จการศึกษาจากคณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เคยได้รับรางวัลสารคดียอดเยี่ยม นายอินอะวอร์ด ประจำปีพุทธศักราช ๒๕๕๘ ประเภทสารคดีเชิงศิลปวัฒนธรรม แต่อยากเขียนสารคดีเกี่ยวกับอาหารและแหล่งที่มาบ้าง