maTravel

ใต้ร่มเงาซากุระ ตอน เที่ยวหมู่บ้านชิราคาวา

%e0%b9%83%e0%b8%95%e0%b9%89%e0%b8%a3%e0%b9%88%e0%b8%a1%e0%b9%80%e0%b8%87%e0%b8%b2%e0%b8%8b%e0%b8%b2%e0%b8%81%e0%b8%b8%e0%b8%a3%e0%b8%b0-%e0%b8%95%e0%b8%ad%e0%b8%99-%e0%b9%80%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%a2%e0%b8%a7%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%b9%e0%b9%88%e0%b8%9a%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%99%e0%b8%8a%e0%b8%b4%e0%b8%a3%e0%b8%b2%e0%b8%84%e0%b8%b2%e0%b8%a7%e0%b8%b2

ข้าวหนม


‘หมู่บ้านชิราคาวา’ (Shirakawa-go) หมู่บ้านมรดกโลกแห่งนี้มีลักษณะเฉพาะตัว คือ ‘หลังคาบ้านสไตล์กัตโซ’ (Gussho zukuri) ซึ่งแปลว่าการพนมมือตามรูปทรงของหลังคาบ้าน

‘จะเที่ยวอะไรนักหนา…แม่คุณ’

 

ฉันถูกคนใกล้ตัวท้วงขึ้นเมื่ออาการชีพจรลงเท้าเกิดกำเริบขึ้นมาอีก หมุดหมายครั้งนี้อยู่ห่างจากประเทศไทยขึ้นไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือราว 6 ชั่วโมง…ประเทศญี่ปุ่น ดินแดนที่ฉันใฝ่ฝันจะมาเยือนตั้งแต่เด็กๆ

 

ฤดูเก็บเกี่ยวของเมืองนาโงยามองจากเครื่องบินลงมา แปลงนาดูคล้ายช็อกโกแลตที่มีกระดาษห่อหลากสีสัน แม้จะอยู่ในช่วงเดือนเมษายนแต่อากาศของที่นี่ก็หนาวไม่ใช่เล่น

 

จากสนามบินเมืองนาโงยามุ่งหน้าทางตะวันออกเฉียงใต้สู่จังหวัดกิฟุสะดือของแดนซากุระ ตามกฎหมายของประเทศญี่ปุ่นหากขับรถทางไกลจะต้องมีการแวะพักทุก 2-3 ชั่วโมง ซึ่งจะมีจุดพักให้ พรั่งพร้อมด้วยร้านขายของสะดวกซื้อ และขนมพื้นเมืองอย่างดังโงะและแซมเบ้

 

ชิมขนมเพลินๆ เผลอแป๊บเดียวก็มาถึง ‘หมู่บ้านชิราคาวา’ (Shirakawa-go) หมู่บ้านมรดกโลกแห่งนี้มีลักษณะเฉพาะตัว คือ ‘หลังคาบ้านสไตล์กัตโซ’ (Gussho zukuri) ซึ่งแปลว่าการพนมมือตามรูปทรงของหลังคาบ้าน

ซากุระ

เพราะสภาพภูมิอากาศที่หนาวเย็นและหิมะตกหนักทับถมจนหนา เขาจึงต้องสร้างหลังคาบ้านที่ป้องกันได้ทั้งความหนาวเย็นจากลมและหิมะ หลังคาของบ้านแต่ละหลังจะใช้หญ้ามัดเข้าด้วยกันหนาถึง ๑ เมตร ปกติที่บ้านเราจะเห็นเพียงประเพณีลงแขกเกี่ยวข้าวกัน แต่ที่ชิราคาวาเป็นลงแขกทำหลังคาบ้านดูแปลกแต่ก็น่าสนุกไปอีกแบบ

 

วิธีรับประทานอาหารพื้นบ้านของที่นี่เป็นที่ถูกใจฉันเอามากๆ เหมือนได้กินไปด้วยเล่นไปด้วย อาหารที่ว่าคือ หมูสามชั้นคลุกโฮบะมิโสะย่างบนใบแมกโนเลีย

 

โฮบะมิโสะเป็นอีกหนึ่งอาหารขึ้นชื่อของท้องถิ่นที่มีเฉพาะเมืองทาคายามา เป็นมิโสะที่หมักกับเห็ดทำให้มีกลิ่นสดชื่นของต้นไม้ใบหญ้า เหมือนเข้าไปเดินเล่นในป่าอย่างไรอย่างนั้น สูตรหมักของบางครอบครัวอาจใส่สมุนไพรเพื่อเพิ่มเอกลักษณ์เข้าไปด้วย

ซากุระ

เสียงฉ่า… ของเนื้อหมูสีชมพูนุ่มๆ มีชั้นไขมันบางๆ และกลิ่นหอมจากใบแมกโนเลียตากแห้งช่างกระตุ้นน้ำย่อยดีแท้ ส่วนรสชาติน่ะหรือ ก็แค่ทำให้ฉันลืมตัวว่ากำลังควบคุมน้ำหนักอยู่เท่านั้นเอง

 

นอกจากอาหารที่รับประทานสนุกอย่างหมูคลุกโฮบะมิโสะย่างแล้ว ยังมีอีกหนึ่งอาหารขึ้นชื่อ คือ ปลาอะยุ’ (ayu) ซึ่งไม่ว่าจะย่างเกลือหรือหมักซีอิ๊วก็อร่อยทั้งนั้น เพราะกลิ่นเฉพาะตัวที่หอมเหมือน ‘แตงโม’ และรสชาติหวานอร่อย ทำให้ได้รับฉายาว่า ราชินีแห่งสายน้ำ’ ไปอย่างเต็มภาคภูมิ

 

ซากุระ

เวลาที่ชาวประมงจะจับปลาอะยุนั้นเป็นช่วงที่น่าตื่นตาตื่นใจมาก เพราะเขาจะใช้นกกาน้ำที่ฝึกมาพุ่งตัวลงน้ำเพื่อไปจับปลามาให้ ทีแรกฉันก็สงสัยอยู่เหมือนกันว่า แล้วมันจะไม่แอบกินหรือ แต่ชาวประมงเขาจะมีวิธีคือใช้ห่วงรัดคอเอาไว้ไม่ให้ปลาไหลผ่านคอของนกไปได้ แล้วก็ทำให้นกสำรอกเอาปลาออกมา

 

หลังจบอาหารคาวก็ต้องมีอาหารหวานตามธรรมเนียม จากการบ้านที่ได้เตรียมข้อมูลก่อนมาเยือนดินแดนอาทิตย์อุทัยนี้ ขนมรับประทานเล่นอย่างหนึ่งที่น่าสนใจ คือ ซอฟท์ ไอศกรีม เพราะแต่ละเมืองเขาจะผลิตรสชาติเฉพาะของท้องถิ่นนั้นๆ ขึ้นมา และที่นี่เป็นรสซากุระ

 

ครีมเย็มๆ สีชมพูสวยมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไม้ประจำชาติ รสหวานมันจนฉันแทบจะร้อง ‘อ้า!…’ ออกมาดังๆ เลยเชียว

 

เอาล่ะ! เมื่ออิ่มท้องสมองก็พร้อมจะเรียนรู้

 

เพื่อความเป็นสิริมงคลแก่การเดินทางก็ต้องไปกราบเจ้าแม่กวนอิมทองเหลืองที่วัดประจำหมู่บ้านเสียก่อน นอกจากประดิษฐานเจ้าแม่กวนอิมแล้วที่วัดนี้ยังมีส่วนพักอาศัยที่จัดแสดงเป็นพิพิธภัณฑ์ชุมชนด้วย เป็นข้าวของจำพวกอุปกรณ์การเกษตรและการทอผ้าซึ่งหน้าตาก็ไม่ต่างจากบ้านเรานัก

 

ขอสารภาพว่าตั้งแต่แรกที่ก้าวเท้าเข้าสู่ตัวบ้านฉันถึงกับต้องยู่จมูกเพราะกลิ่นควัน เวลาเดินบนชั้นที่สองและชั้นที่สามก็ต้องคอยระวังเพราะพื้นกระดานเป็นไม้ระแนงที่ทำเป็นร่องห่างๆ กลัวเท้าจะลงไปติดและคราบเขม่าเหนียวบนหลังคาจะเปื้อนเสื้อผ้า

 

แต่ ! สิ่งที่ฉันรังเกียจนี่ละ แท้จริงมันเป็นภูมิปัญญาที่ดำรงความมั่นคงแข็งแรงของบ้านเอาไว้ เพราะควันไฟจากเตาจะซอกซอนผ่านพื้นระแนงไม้ไปยังชั้นต่างๆ เพื่อป้องกันแมลง และคราบเขม่าเหนียวบนหลังคายังป้องกันมดปลวกได้… พอรู้แบบนี้เลยทำให้ฉันรู้สึกว่าบ้านนี้น่ารักขึ้นเป็นกองเลยละ…ส่วนผลการเรียนมัดหญ้าทำหลังคานั้น คนใกล้ตัวของฉันหัวเราะตัวงอหงายเสียจนน่าหมั่นไส้

 

นอกจากที่ฉันเล่ามาอีกสิ่งหนึ่งที่สังเกตได้คือบ้านแต่ละหลังจะหันหน้าไปในทิศทางเดียวกันและสร้างหลังคาใหญ่ครอบลงมาทั้งนี้ก็เพื่อหลบทางลม เพราะถ้าทั้งหนาวทั้งลมโกรกนี่คงอยู่ไม่ไหว นับว่าธรรมชาติได้สร้างสมสติปัญญาให้กับมนุษย์อย่างแท้จริง

 

 

comments

0 Comments
Share

นัทธ์หทัย วนาเฉลิม

สำเร็จการศึกษาจากคณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เคยได้รับรางวัลสารคดียอดเยี่ยม นายอินอะวอร์ด ประจำปีพุทธศักราช ๒๕๕๘ ประเภทสารคดีเชิงศิลปวัฒนธรรม แต่อยากเขียนสารคดีเกี่ยวกับอาหารและแหล่งที่มาบ้าง