Featured Scoops, maLife

รักแท้เอย… เจ้าอยู่หนใด

%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b9%81%e0%b8%97%e0%b9%89%e0%b9%80%e0%b8%ad%e0%b8%a2-%e0%b9%80%e0%b8%88%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b8%b9%e0%b9%88%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b9%83%e0%b8%94

เขาว่ากันว่า เมื่อคนไล่ล่าความรักสองคนมาเจอกัน ความสัมพันธ์นั้นไม่เรียกว่าเป็นรักแท้…

เมื่อคนทั้งคู่ต้องการตักตวงผลประโยชน์จากกันและกันตั้งแต่ยังไม่ทันรู้จักกันเลยด้วยซ้ำ และหวังว่าจะได้รับความรักจากอีกฝ่ายจนถึงที่สุด ต้องมีใครสักคนเดินเข้ามาในชีวิตเพื่อให้…ให้…และให้ในสิ่งที่พวกเขาขาด สิ่งนี้คือความเห็นแก่ตัว ไม่ใช่รักแท้ รักคือการให้ซึ่งเป็นสิ่งที่สวยงาม แล้วจะเริ่มต้นความรักด้วยความน่าเกลียดได้อย่างไรกัน

 

เราจะพาผู้ใฝ่หารักแท้ ไปรู้จักกับความรักในมุมมองที่ต่างออกไป เพื่อจะได้เข้าใกล้กับสิ่งที่เรียกว่าความรักมากขึ้น

ความรักคือการครอบครองจริงหรือ

ความรักของคนส่วนใหญ่ปนเปื้อนด้วยราคะ คือรักที่ต้องการครอบครอง เป็นความรักที่ต้องการบางสิ่งบางอย่างจากอีกฝ่ายเสมอ และเมื่อได้ครอบครองแล้ว ความเบื่อหน่ายจะตามมา เมื่อคนสองคนได้เป็นสามี-ภรรยากันแล้ว อาจจะเป็นสามีบ้าอำนาจกับภรรยาขี้บ่น ทุกอย่างก็จะเข้าสู่ภาวะเบื่อหน่าย ความน่าตื่นเต้นที่เคยมีก็หมดลงไป

 

ทางเดียวที่จะทำให้ความรักไม่น่าเบื่อคือความเมตตา ยิ่งเมตตาคนรักมากเท่าไหร่ ความต้องการที่จะครอบครองก็จะน้อยลงเท่านั้น เมื่อเราไม่รู้สึกว่าเคยครอบครองเขา เขาก็ย่อมเป็นที่น่าสนใจของเราตลอดไป

สร้างมิตรภาพด้วยการถอดเปลือก

เมื่อต้องการรับใครเข้ามาในชีวิต เราจำเป็นต้องแสดงความเป็นตัวเองที่แท้จริงออกมาด้วยการถอดเปลือก ปล่อยให้เขาได้มองเห็นสิ่งที่เป็นเรา และทำได้ง่ายมากๆ ถ้ามีความกล้าและปล่อยวาง สิ่งที่ทำให้เรายึดติดกับเปลือกคือกลัวโดนเกลียดชัง กลัวเขาไม่ชอบสิ่งที่เราเป็นจึงต้องใส่เปลือกห่อหุ้มตัวตนที่แท้จริงเอาไว้

 

เมื่อเต็มไปด้วยความยึดติดและคาดหวัง ความกลัวจะทำให้เราสร้างเปลือกอันแข็งแกร่งมาอำพรางตัวเอง นั่นคือตัวอันตรายที่อาจส่งผลร้ายในความสัมพันธ์ได้ จนลืมไปว่าเขาต้องเห็นในสิ่งที่เป็นตัวเราตั้งแต่แรก มันคือการให้ความเคารพที่นำไปสู่การไว้วางใจกันในอนาคต

 

อย่ากังวลว่าจะไม่ได้รับการยอมรับหรือความรักเมื่อเริ่มต้นด้วยการเป็นตัวเอง เราไม่จำเป็นต้องเป็นคนสมบูรณ์แบบเพื่อให้ใครมารัก และเชื่อมั่นใจตัวตนของตัวเอง เพื่อเป็นการเริ่มต้นความสัมพันธ์แบบไม่อึดอัดที่อาจพัฒนาไปสู่ความรักได้

 

กระแสแห่งความคิดถึง

ความคิดถึงเป็นพลังงานที่มีทั้งความเหงา ความเศร้า และความอบอุ่นในเวลาเดียวกัน ทำให้รู้สึกถึงความอ่อนโยนแม้ระยะทางไกล เรียกรอยยิ้มจากเราและคนอื่นๆ ได้ไม่ยาก และอาจเรียกน้ำตาได้เช่นกัน

 

มันฉุดดึงเราจากความปัจจุบันไปสู่อดีตที่ผ่านพ้นและอนาคตที่ยังไม่ปรากฏ และเราทุกคนต่างเคยรู้สึกแบบนี้ด้วยกันทั้งนั้น

ความสุขสำคัญกว่าความสัมพันธ์

การพูดจาดีๆ กับคนรักเป็นเรื่องสำคัญมาก หลายคนรักกันแต่ชอบพูดจาแย่ๆ ใส่กัน สุดท้ายความรักจึงกลายเป็นความทุกข์ใจ เราต้องเข้าใจก่อนว่าความสัมพันธ์มีค่าก็จริง แต่สิ่งที่ทุกคนโหยหามากกว่าก็คือความสุข เราต่างสร้างความสัมพันธ์เพื่อความสุข เมื่อไหร่ที่ความสัมพันธ์สร้างความทุกข์ เราก็อยากสลัดความสัมพันธ์นั้นทิ้งทันที

 

คำพูดแย่ๆ เหมือนเสียงสายฟ้าฟาด มันเสียงดัง ร้อนแรง และทำลายทันทีที่เกิดขึ้น ความสุขก็หายไปหมดสิ้น ไม่ว่าเราจะเป็นคนหวงแหนบูชาความรักแค่ไหน แต่มันก็มีค่าน้อยกว่าความสุขอยู่ดี

 

ผ่านเข้ามาเพื่อจากกันตลอดไป

บางคนเข้ามาเพื่อผ่านไป บางคนเข้ามาเพื่ออยู่ด้วยกันตลอดไป แต่ที่จริงแล้วทุกคนต่างผ่านเข้ามาเพื่อจากกันตลอดไป เราต่างเป็นของกันและกันได้เพียงชั่วคราว ทุกมิตรภาพ กล่าวทักทายเพื่ออำลา อาจจะเร็วหรือช้า รอยยิ้มที่เคยมีกลายเป็นความว่างเปล่า ทั้งหมดเป็นเรื่องธรรมดา

 

เราไม่เคยเห็นสายลม แต่เรารู้สึกถึงความเย็นสบายของมัน ทุกสิ่งที่ผ่านมาคือสายลมอันบางเบา มีอยู่แต่มองไม่เห็น รู้สึกแต่ไม่อาจสัมผัส เป็นความทรงจำที่เคยหวงแหน แต่ท้ายที่สุดเราก็ต่างลืมเลือน…


ขอบคุณข้อมูลจากหนังสือ ปาฏิหาริย์แห่งการหยุดคิด

สำนักพิมพ์ Amarin Dhamma

comments

0 Comments
Share

ชลิตา ขำเสียงหวาน

เป็นชาวนนทบุเรี่ยน กินเป็นอาชีพหลัก เลี้ยงสัตว์เป็นงานอดิเรก ชอบเล่าเรื่องเป็นตัวหนังสือ สนใจในอาหาร เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และเกิร์ลกรุ๊ปแดนกิมจิ